"Verfrissendste uitbarsting
Bag Lady valt aan
Panisch, krankzinnig en epileptisch. Bag Lady opent wederom de aanval op de gemoederen en de gehoorgangen. Ditmaal met de cd Bharata. De band geeft op zijn website het 'onmogelijke' te willen bereiken door een nieuwe muzikale hybride te creëren. Om tot dat punt te komen willen de bandleden in verschillende genres vertrouwd raken. Op Bharata mengen ze noise met extreem harde gitaren, drumcomputerbeats en spastische uitbarstingen, waardoor soms een mix van Agoraphobic Nosebleed en Fantomas ontstaat. Al denk ik niet dat de heren van Bag Lady dat graag lezen, ze willen tenslotte een eigen geluid creëren. En ze zijn goed op weg, want de elementen van bovengenoemde bands worden op Bharata samengevoegd met de manische hersenspinsels van componist Tiemen Seinstra. Verfrissend tussen al die gitaarpop en niet bepaald easy listening. Ga zo door!
MMMM"

(Music Maker / Antje)

"Een paar vuilniszakken passeer ik iedere dag wel. Beangstigend idee eigenlijk, dat je nooit weet waar je zoal dichtbij bent geweest. Die CD die je al jaren zoekt of een mooie lamp, zo goed als nieuw. Ook bij Bag Lady weet ik niet wat er allemaal langs me heen is gegaan. Het kent elementen van musique concrète, noise, jazz, en industrial. Maar het lijkt soms ook schreeuwtherapie in het dierenhuis. Op zesde plaat Bharata doet daarbij de overstuurde gitaar zijn intrede. Net zoals op het voorgaande werk is alles uiterst fragmentarisch. Ritmes zetten in maar niet door. Melodieën blijken dat niet te zijn. En er wordt op het einde maniakaal gelachen. Om de luisteraar die zo dom is geweest deze absolute onzin vijftien nummers lang uit te zitten? Sommigen zullen daarvan overtuigd zijn. Volgens mij is het echter vanwege een nieuwe vondst in de zak: je eerste meisje, in stukken. Kippenvel."

(Oor / Roger Teeling)

"Een vreemd zooitje bij elkaar, dat Bag Lady. Het komt uit Delft en twee mensen zijn voornamelijk verantwoordelijk voor de muziek. Poul Sven de Haan en Tiemen Seinstra timmeren en vertimmeren alles wat al bestond en dat wat nog uitgevonden moet worden. Mij doet dit direct denken aan Dillinger Escape Plan, Naked City, Mike Patton en meer noise soundscape makers. Je hoort op 'Bharata' gestoorde overgangen, breaks, stemming- en tempowisselingen. Daarbij wordt geschreeuwd en gekrijst als ware men in een inrichting [en] men draait de knoppen van de pitch shifter op standje 'are you fucking nuts?' Ik houd erg van dit soort lak-aan-alles muziek, maar het blijft natuurlijk een cd die je heel gedoseerd draait, anders draai je geheid door en voor je het weet ben je het nieuwe lid van de band Bag Lady!
8"

(Headache / Wokkel)

"Holy shit! 15 nummers in 21 minuten. Jazeker, en het zijn geen ultrakorte ballads. Het langste nummer duurt drie minuten, dus de tijd moet worden ingehaald met een aantal tracks die niet boven de minuut uitkomen.
Maar de muziek. Gitaarteringherrie afgewisseld met elektronische soundescapades. De Delftenaren hebben goed naar Naked City geluisterd, maar zijn absoluut niet voor één gat te vangen. De ritme- en stemmingwisselingen zetten je telkens op het verkeerde been: Primus met lachgas, Zappa op speed, Black Dice in het kort, Naked City unlimited. Maar vooral Bag Lady in topvorm. Een erg fijne cd voor de momenten dat je zenuwgestel wel een auditieve opdonder kan gebruiken."

(Kindamuzik / Marieke Verdonk)

"A strange sound opens up this of strange yet original music. Here we have a band whose music is clearly metal because of its heavy sounding guitars but they can not be classified within any style known. Just check "AFUfilt.dot" to see the ultra weird and abrupt changes that this band does. The combination of keyboards used in a completely differnt way (really experimental and almost spontaneous in many places) combined with sounds effects and programmed drums give an amazing sound to Bag Lady´s music. The extreme vocals add an extreme metal feeling, even death metal in many parts. There are infinite changes in rhythm, in tempo, in melodies and in arrangements within each of the tracks here. This is sometimes chaotic and sometimes more song oriented but always experimental and original. You will not believe all the different elements that this band is capable of putting into its own compositions. And this is really extreme music. A weird yet amazing and recommendable album.
Favorite tracks: "Insect Life", "Canicide" and "God´s Own Country"."

(Music Extreme / Federico Marongiu)

"Er is laweit en entoesiasme in elk kamertje, er is opwinding a la Naked City of Ruins, overstuurde gitaren, geluid dwars doorheen de geluidswal en mijn oorsmeer en mijn trommelvliezen, en er is korte, impressionistische grindcore vermengd met freejazz en avantgarde geluidskunst, er is geen moment verveling, geluiden, samples, Tiemen Seinstra martelt zijn gitaar en doet daarnaast nog zoveel meer, Poul Sven de Haan raast over zijn bas en doet daarnaast nog zoveel meer, Victor John V martelt weer een andere gitaar en doet daarnaast nog een beetje meer, Rogier Hemmes martelt weer een andere gitaar en raast over een andere bas en doet daarnaast nog zoveel meer en Koko Cohen zingt back-up en doet daarnaast niks meer (of het niet la genoeg was). In 'AFUfilt.dot' dendert een op hol geslagen Napalm Death door een surrealistische jungle, in 'Anti You' denken we de Bag Lady van pak 'm beet Organic Soundscapes (nr.'s 1 en 2; wie er destijds naastgreep heeft eilaas eilaas voor altijd misgegrepen) teruggevonden te hebben, maar de trashy gitaartjes, de hakkende beat en de hysterische brulzang loochenstraffen die gedachte. wij zijn hier niet ten huize van Bag Lady de geluidscollectioneurs, we zijn hier in het gekkenhuis (ze hebben mijn vriend al in het gekkenhuis gestopt), afdeling totaal gestoorden, en geef toe: het is nog leuk om daar te zijn ook. in 'Angrylittleman #2' worden we binnengehaald met een vrolijk basje en enkele scats waar de helaas te laat overleden Scatman trots op geweest zou zijn; woedende gitaren komen het feestej al rap verstoren en iemand scandeert FUCK FUCK FUCK en er is gegil en waanzin en is het niet verwonderlijk hoe 'The throne #2: Dethronement' ondanks alle laweit en alle kaos nog welhaast dansbaar is ook ? Verwijlen we met 'Region' in Laibach-regionen, 'n nazi-parodie, een bespotting van die belachelijke verheerlijking van de stoere vikings in hun grote logge dakars?, Germaanse goden die altijd ruzie maken?, kale idioten die HEIL HEIL schreeuwen?, een registratie van die, of een geheel andere nachtmerrie?, wie weet het, het moment is te kort om te grijpen, het draagt alleen maar bij aan de koortsige, hallucinante staat waar wij ons in bevinden. je kunt er op gaan zitten broeden, maar het volgende moment krijg je alweer 'Karoshi' om je oren dat een ontmoeting arrangeert tussen traashmetal en gothic in 1 minuut en 14 seconden. 'Insect life' is een geflipte geluidscollage; en 'Who the fuck are you?' draait er in drie seconden een S.O.D.-achtige trashsong doorheen, hangt de volgende 1 minuut 17 rond in een abstracte Brutum Fullmen/Jeff Wrench-achtige geluidscollage om in de laatste twee seconden weer even snel de trashsong op te pakken waar men die had laten liggen. 'Wanted: reasons to be happy' kan wederom wedijveren met het allerbeste werk van Laibach en 'Kaputt' is een bezoekje aan de martelkamer, begeleid door gothic-achtige synths en een hamerende drum. 'Canacide' is een straalbezopen jam tussen Tankard en Helloween, die gaandeweg in een steeds jeanetteriger bui geraken, terwijl 'Bharata' veeleer Japans aandoet, door gelijk Merzbow gelijk trashmetal aan overstuurde elektronica te paren. 'God's Own Country' is een vrolijk niemendalletje. Je neus bloedt en dan 'Popus', dat nog het meest klinkt als Judas Priest ten tijde van Painkiller of, vooruit, als Two. Ook in dit nummer is men niet vies van samples en doldwaze elektronica. en dan mag de grap van 'Zumo de Vivo' een beetje al te flauw zijn ja, meer iets voor 'n stel puisterige pubers die met wat bandjes en een cassetterecorder 'n leuk geintje hebben willen flikken, maar das nog geen reden om deze bruisende, bulderende, boerende, ronkende, denderende cd terzijde te schuiven; fuck die laatste track en laat je keer op keer meezuigen door de rest. Zeg maar ik het gezegd heb."

(Fake / Tim Donker)

"Rating : 80 / 100
Poul Sven de Haan (fretless bass, keys, programming, samples, sounds, background voice) and Tiemen Seinstra (voice, programming, keys, sounds, guitar, samples, bass) first met at the Christian high school, when they were thrown into the same class in September 1988. After they formed the band Krossroadz with two other friends in 1991, they decided to also create music with just the two of them on the side. Dozens of songs (classic, jungle, industrial; you name it, they maimed it) were written with a computer, but also the piano, bass and guitar were frequently used. Bag Lady is trying to create a totally unique hybrid of new music. And I think that they get it. This production was recorded at 2002 / 2003.
This is a band that surprised me, yeah, the particular sound is mmmm, very particular, this band mix grind, industrial, electronic and noise mainly but present other touches like crossover or funky, yeah this band is very experimental, maybe a point in favour of them. They use a heavy guitar in their compositions that gives the strength and the electronics and industrial sounds give a special atmosphere maybe futurist, the screams are louder and they use growls and a clean voice too.
In this production present us 21:41 min. containing 15 tracks of interesting music and sounds. "AFUfil.dot", "Anti You", "Angrylittleman #2" very funky, on bass mainly, "The Throne #2: Dethronement" is more crossover with electronic touches, "Region" is the more long track, is slowly and calmed at the begin, then turns more grind, "Karoshi", "Insect Life", "Who The Fuck Are You?" begins very grind then sounds very atmospherical, better said very industrial, and at the end other time grind, "Wanted: Reasons To Be Happy" sounds maybe more pop or dark in parts mainly on voice, "Kaput", "Canicide" this is a good track, it likes me, a female voice appears joined to the growls, "Bharata", "God's Own Country" other track that sounds some pop, "Popus" is an interesting and representative track & "Zumo De Vivo", this last track is a cry of a woman, then a child's cry accompanied her but at the end you can hear a laugh very sarcastic and sadistic maybe.
Here the compositors + Victor John V., Rogier Hemmes and Koko Cohen, present the collaboration of many people, and bring us a good production of experimental music, that you have to hear to understand what I treat to say.
For contact : Tiemen Seinstra / Reinier de Graafweg 536 / 2625 DR Delft / The Netherlands. or info@baglady.nl
Visit : http://www.baglady.nl"

(Unholy Page / cadaver)

"Oehhhh, effe schrikken van deze demo. Als je de verzorgde layout van het hoesje even naast je neerlegt, en de demo tweemaal beluistertd, rijst de vraag of het wel geschikt materiaal is voor Lords Of Metal, want hier een stijl op plakken is erg gewaagd. Mag ik een kruising tussen nu-metal en zware industrial voorstellen? Soundscapes geïnspireerd door de zwaarste gitaardeunen en met een computer aan de slag, 15 "nummers" klaarstomen en zwaar geproduceerde vocalen er over heen. Ik mag het wel, ben over de originaliteit best onder de indruk maar vrees dat het merendeel van 's werelds bevolking hier nog niet klaar voor is. Wat minder complexe songstructuren, wat meer uitgewerkte riffs en Bag Lady kan wat mij betreft gezien worden als één van Nederlands meest originele bands.
Score: 69/100"

(Lords of Metal / Erik)

"Bharata ist eine der ältesten Tanzformen in Indien. Doch mit diesem sehr anmutigen Tanz hat das neue Werk des holländischen Noisemonsters BAG LADY wenig gemein.
BAG LADY sind ein Duo, das sich bereits seit 1995 auf die experimentellste Form der Mu-Sick spezialisiert hat. Die verschiedensten Einflüsse werden durch einen Fleischwolf gedreht und in kurzer Würstchenform neu verpackt. Death-, Thrash-, Grindcoreattacken treffen auf Noise, Jungle, seltsamste Elektronikgebilde.
Die längsten Tracks auf ihrem neuesten Werk sind gerade mal zwei Minuten lang, 40 Sekunden sind die Regel, so kommen sie auch auf 15 Tracks in gerade mal 21 Minuten!
Sphärische elektronische Parts werden von harten Grindcore-Gitarren einfach durchschnitten und mittels krächzenden verzerrten Vocals verstört.
Samples kommen von Maschinengewehren („The Throne #2"), Xylophonspiel(„Region"), es gibt Gothic-Anleihen („Karoshi") aber auch nette Sprachgesangsparts („Canicide").
Die Metalgitarren geben mehr den Rhythmus als die Melodien vor, gehalten wird das Konstrukt nur durch die Kürze der Songs. Länger dürften sie vermutlich wirklich nicht sein, um nicht an Wirkung zu verlieren. Aggressionsmusik at it's best mit durchaus künstlerischen Ansprüchen, die sich nicht in eine Schublade pressen läßt. Am besten vergleichen kann man ihren Stil wohl noch mit MR.BUNGLE (nur viel düsterer und mit härteren Gitarren), den frühen NAPALM DEATH, BERSERKER, oder auch den EINSTÜRZENDEN NEUBAUTEN und zum Teil GREEN JELLY.
BAG LADY kündigen bereits jetzt ein neues Werk an, das in Kürze released werden soll. Grind-noise is coming!
5 von 7 Punkten"

(Earshot)

"Dat is weer eens wat anders, we hebben al de nodige experimentele platen gehoord, maar Bag Lady geeft weer een geheel nieuwe invulling aan dat fenomeen. Het klinkt als een soort digital hardcore, maar minder digital en met meer gitaar. Niet geschikt voor mensen met gevoelige oortjes, maar wel de moeite waard voor personen die af en toe eens wakker geschud willen worden. Enige manco's zijn wel het gebrek aan structuur (in sommige nummers) en het feit dat de vaart er soms aardig uitgehaald wordt. Voor mensen die houden van een overstuurde versie van Mr. Bungle of Tomahawk is er wellicht nog aardig wat plezier aan deze cd van 21 minuten te beleven."

(Fret / RB)

"This is one for those that like to experiment with their Metallic sounds. These Dutch guys are obviously quite insane and put together a smorgasbord of intimidating blistering Death Metal beats coupled with weird electronica and industrial nuances. The songs aren't much more than a minute long each so it's hard to get a grip on just what the fuck is going on here so it'd be unfair to just rubbish this and at the same time unfair to praise this 15 track collection above the bizarre.
Still if you'd like to hear just how strangely experimental this lot are pop a mail to info@baglady.nl and be warned METALLICA this ain't."

(Metal-Observer / Chris)

"...Hij is weer erg goed. Dit keer niet 'louter' lawaai, maar grindcore-achtige Naked City/Ruins chaos..."

(Kraakpen / Tim Donkers)

"Op nummer 6 verlaten landgenoten Bag Lady hun zenuwslopende industrial concrete voor een herinterpretatie van diverse metalsoorten."

(Subjectivisten / Roger Teeling)